آدم های به هم ریخته !

خوبیش اینه که گاهی آدمها یه چیزهایی برات مینویسن که مطمئن میشی تنها نیستی و هستند کسانی که دغدغه هات رو دارند و یا تو رو میفهمند ... این کامنت یکی ازونهاست : 

"یادته خیلی وقت پیش گفته بودی "میدونی مهلک ترین سم برای من چیه ؟ اینکه در فضایی پرفکت و مملو از آدم های پرفکت باشم.
اکثر دانشجوهای هم رشته‌ی من فکر می‌کنند رشته‌ی ما خیلی رقابتی‌ست. هرچند به اندازه‌ی طب رقابت شدید نیست. اما چون جز رشته‌هایی‌ست که سخت محسوب میشه، ذاتش طوری است که عملا بدون مدرک ارشد یا دکترا کاری نمیشه در این رشته پیدا کرد و گرفتن پذیرش از دانشگاه‌های خوب برای دکترا و ارشد سخته،  فضا تا حد زیادی استرس‌زا است. دوتا از دوست‌هایم رشته‌شان را عوض کردند. فقط و فقط برای اینکه دور و برشان پر از آدم‌هایی بود که همه چیز را میدانستند و آنها از چرخ عقب افتاده بودند و دیگه کار از کار گذشته بود و اونا هیچوقت نمیتوانستند مثل بقیه پرفکت باشند. چرند!! چرند محض!! مطلقا بی‌پایه!!! چرت!! 
حقیقت این است که تمام آدم‌هایی که در محیط‌های استرس‌زای آموزشی قرار می‌گیرند احساس می‌کنند تمام آدم‌های اطرافشان میدانند قرار است با زندگیشان چیکار کنند، میدانند در دنیا چه میگذرد، میدانند از زندگی چی میخواهند،‌ میدانند دنیا از چه قرار است و در جاده‌ی خوشبختی روانند. حس میکنند خودشان تنها کسی هستند که هیچوقت خدا نمیدانند چیکار کنند. هیچ ایده‌ای در مورد اینکه چیکار باید با زندگیشان بکنند ندارند. هیچ راهی به جاده‌ی موفقیت ندارند. کار از کار گذشته و آنها زندگیشان را باخته‌اند. اما تیردخت، حقیقت این است که ما همه مثل همیم. تمام کسانی که تو بهشان گفتی پرفکت، وقتی در گروه خاصی قرار میگیرند با خودشان میگن"میدونی مهلک ترین سم برای من چیه ؟ اینکه در فضایی پرفکت و مملو از آدم های پرفکت باشم." آدم های بیشماری وقتی کنار تو میایستند حس می‌کنند تو پرفکتی و آنها بهم ریخته. 
ما همه یکی بدتر از دیگری بهم‌ریخته‌ایم تیردخت جان. یکی بعد از شنیدن نگرانی های من بهم گفته بود we all have imposter syndrome. you are not alone. من الان این حرف را به شما منتقل می‌کنم :) تو معمولی نیستی تیردخت. هیچوقت به خودت جفا نکن. هیچوقت به خودت نگو معمولی..."
About me
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان