لکّه های زندگی بخش

یک کارگاه کوچک داشته باشم ، یک کارگاه نقاشی ، که در و دیوارش پر باشد از تابلوهایی که خودم "خلق" کرده ام ، هر روز صبح وارد کارگاه بشوم ، پرده ها را بکشم ، نور را به داخل کارگاه دعوت کنم ، گلدان های کنار پنجره را آب بدهم ، روپوش کارم را که دیگر سفید نیست و پر از لکّه های زندگی بخشِ رنگ است بپوشم ، روپوش گشاد و رنگارنگ و شادم را ... دست ببرم به لیوان قلم ها ، یک قلم انتخاب کنم و پالت رنگ را آماده کنم ، روبه روی بوم روی چهارپایه بنشینم ! موزیک بی کلام و آرامی در فضای کوچک کارگاهم پخش شود ، روی بوم نقش بزنم و نقش بزنم و مست شوم ... نقش بزنم و پرواز کنم در دنیای خیال ... 

+ آرزوهای محال .....

+ نه به روپوش طبابت!!! 

+ با تشکر از الی که تصویر رویایم را فرستاد :)

About me
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان